Anti-SSB - LA

درباره آزمایش

سندرم شوگرنSjögren’s syndrome (SS) یک بیماری مزمن، خودایمنی و سیستمیک التهابی است که به طور اصلی غدد اگزوکرین (غدد برون ریز) را تحت تاثیر قرار می دهد. سندرم شوگرن به عنوان یک بیماری اتوایمیون ناهمگن در نظر گرفته شده است که دارای هر دو ویژگی های اختصاصی بافت و سیستمیک می باشد و شامل طیف گسترده ای از اختلالات بالینی است. در اثر بروز این بیماری در بدن به طور خودکار آنتی بادی هایی به نامهای Anti-Ro/SSA, Anti-La/SSB- Anti-nuclear antibodies (ANA) – Rheumatoid factors (RF) تولید می شود. که SSA و SSB شایع ترین انواع آن هستند. آنتی بادی Anti-Ro / SSA می تواند تنها یا همزمان با آنتی بادی های anti-La / SSB شناسایی شود، در حالی که مثبت بودن Anti-La / SSB به تنهایی نادر است. به طور کلی، آنتی بادی های anti-Ro / SSA و anti-La / SSB با سن کمتر در هنگام تشخیص، دروه طولانی تر بیماری، تخریب شدیدتر غدد اگزوکرین، بزرگتر شدن غده پاروتید و حمله شدیدتر لنفوسیتها به غدد بزاقی، مرتبط است. هر دو آنتی‌ژن (Anti-SSA و Anti-SSB) از گروه آنتی‌ژن‌های قابل استخراج هسته‌ای (ENA) می‌باشند. نقش SS-B به عنوان پروتئین کمکی برای آنزیم RNA polymerase III شناخته شده است، در حین فرآیند رونویسی، SS-B به RNA حاصل چسبیده و بعد از اتمام فرآیند جدا می‌گردد. نام این دو آنتی‌ژن را از بیماری مربوطه به آن یعنی سندروم شوگرن (Sjogren Syndrome) اخذ کرده‌اند تحت عنوان آنتی‌ژن‌های A و B سندروم شوگرن و حروف Ro و La را نیز از نام اولین بیمارانی‌که این دو آنتی‌ژن ابتدا در آنها یافت شده گرفته‌اند. Anti-SSB را عمدتا در زنان مبتلا به سندروم شوگرن (40 تا 95%) و SLE (10 تا 20%) یافت می‌کنیم. به گونه‌ای‌که نسبت یافت شده این آنتی بادی در زنان به مردان 29 به 1 می‌باشد.

شرایط نمونه‌گیری

سوالات متداول

برای این آزمایش سوال متداولی ثبت نشده است.