Measles Antibody ( IgM )

ویروس سرخک عضوی از خانواده پارامیکسوویریده می باشد. سایر ویروس های این خانواده شامل ویروس پارا آنفلوآنزا نوع 1 تا 4، Mumps (اوریون) و (RSV) Respiratory Syncytial Virus می باشند. ویروس سرخک جزء ویروس های با قابلیت سرایت بسیار بالا می باشد و از طریق تماس با قطرات تنفسی فرد بیمار انتقال می یابد. بیماری سرخک یک دورۀ اولیه (Incubation period) بدون علائم بالینی دارد که حدود 8-12 روز طول می کشد و پس از آن با علائمی مانند تب، سرفه خشک، آبریزش بینی، گلو درد، التهاب چشم، رش های پوستی و دانه های سفید رنگ در قسمت داخلی دهان همراه می شود. افرادی که دارای نقص سیستم ایمنی هستند و خانم های باردار و افرادی که دچار سوء تغذیه هستند در خطر بروز عوارض شدید بیماری سرخک به دنبال آلودگی با ویروس هستند که شامل ذات الریه و درگیری سیستم اعصاب مرکزی می باشد. به دنبال واکسیناسیون عمومی علیه ویروس سرخک شیوع این بیماری بسیار کاهش پیدا کرده است، اما شیوع این بیماری میتواند در اثر تماس افراد واکسینه نشده و همچنین افرادیکه دچار ضعف سیستم ایمنی هستند با مسافران آلوده به ویروس که از سایر کشورها وارد می شوند افزایش پیدا کند. بهترین راه مقابله با عفونت و هم چنین شیوع این بیماری انجام واکسیناسیون علیه این ویروس می باشد. تشخیص عفونت سرخک اغلب براساس تظاهرات بالینی انجام می شود. تشخیص آزمایشگاهی این بیماری بر اساس بررسی حضور آنتی بادی علیه این ویروس در سرم می باشد. حضور آنتی بادی از نوع IgM بیانگر عفونت اخیر با این ویروس می باشد امّا به تنهایی نباید در تشخیص عفونت با ویروس سرخک مورد استفاده قرار بگیرد. غربالگری برای آنتی بادی IgG علیه ویروس سرخک می تواند در شناسایی افرادیکه برعلیه این ویروس ایمن نشده اند کمک کننده باشد.

1. 1نيازي به ناشتايي یا آمادگی خاصی نمي باشد.

برای این آزمایش سوال متداولی ثبت نشده است.