Insulin

درباره آزمایش

انسولین هورمونی است که از سلول های بتای جزایر لانگرهانس در غده پانکراس ترشح می شود. درون سلولهای بتای پانکراس؛ پلی‌پتپید پره‌پروانسولین از طریق مکانیسمی پیچیده به سه ماده زیر که از نظر بالینی اندازه‌گیری می‌شوند متابولیزه می‌شود: پروانسولین، انسولین و C-peptide که غالباً به مجموعه آنها پلی‌پتپیدهای پانکراس گفته می‌شود. انسولین سطح گلوکز خون را با تسهیل حرکت آن از جریان خون به درون سلول ها تنظیم می نماید. ترشح انسولین عمدتاً تحت تأثیر سطح گلوکز خون است. به طور طبیعی با افزایش سطح گلوکز خون؛ سطح انسولین نیز افزایش می یابد و با کاهش آن آزادسازی انسولین نیز متوقف می گردد. در شرایط زیر سطح انسولین افزایش می یابد: آکرومگالی سندروم کوشینگ انسولینما (انسولینوما شایعترین تومور سلول جزیره‌ای پانکراس و شایعترین توموری است که سبب هیپوگلیسمی می‌شود و در حدود ۹۰ درصد موارد خوش‌خیم است. در بیشتر از ۸۵% موارد انسولینوما، پروانسولین بیشتر از ۲۵% است در حالی که در حالت طبیعی کمتر از ۲۵% از کل انسولین ایمونوراکتیو را شامل می‌شود) چاقی تجویز بیش از حد انسولین هیپوگلیسمی واکنشی در مراحل اولیه دیابت مصرف الکل بیماری های شدید کبدی عدم تحمل گالاکتوز یا فروکتوز . در شرایط زیر تست کاهش می یابد: دیابت وابسته به انسولین کم کاری غده هیپوفیز بیماری های پانکراس نظیر پانکراتیت مزمن (شامل فیبروز کیستیک) و سرطان لوزالمعده. هدف از انجام این آزمایش عبارتست از: ارزیابی تولید انسولین توسط سلولهای بتا پانکراس تشخیص وجود تومور تولید کننده انسولین در سلولهای جزایر پانکراس تعیین علت افت قند خون تشخیص مقاومت به انسولین تعیین زمان مصرف انسولین خوراکی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

شرایط نمونه‌گیری

سوالات متداول

برای این آزمایش سوال متداولی ثبت نشده است.