Factor II

فاکتور II (پروترومبین) یک پروتئین پلاسما با وزن مولکولی 68700 دالتون است. این یک پروتئین ناپایدار است که می تواند به راحتی به ترکیبات کوچکتری تقسیم شود که یکی از آنها ترومبین است. پروترومبین به طور مداوم توسط کبد تشکیل می شود و به طور مداوم در سراسر بدن برای لخته شدن خون استفاده می شود. اگر کبد نتواند پروترومبین تولید کند، در یک روز یا بیشتر غلظت پروترومبین در پلاسما به حدی پایین می‌آید که انعقاد خون طبیعی را فراهم نمی‌کند. پروترومبین به عنوان پیش ماده غیرفعال ترومبین (Serin- protease) که وابسته به ویتامین K است، نقش اصلی در هموستاز یا قطع خونریزی ایفا می کند. پروترومبین در تبدیل فیبرینوژن به فیبرین و فعال کردن فاکتور V به فاکتور Va نقش دارد. ویتامین K برای فعال شدن طبیعی پروترومبین و سایر عوامل لخته‌کننده مورد نیاز کبد است. بنابراین، کمبود ویتامین K یا وجود بیماری کبدی که از تشکیل طبیعی پروترومبین جلوگیری می کند، می تواند غلظت پروترومبین را به حدی کاهش دهد که تمایل به خونریزی ایجاد شود.

1. 1اگر بیمار وارفارین دریافت می کند، نمونه خون را قبل از اینکه به بیمار دوز روزانه وارفارین داده شود، تهیه کنید. بسته به نتایج آزمایش PT برای آن روز، دوز روزانه ممکن است افزایش، کاهش یا حفظ شود. به یاد داشته باشید، اگر بیمار وارفارین مصرف می کند یا اگر بیمار دچار اختلالات انعقادی باشد، هموستاز به تاخیر می افتد. اگر PT بسیار طولانی شد، بیمار را از نظر تمایلات خونریزی ارزیابی کنید. اگر خونریزی شدید رخ دهد، اثر ضد انعقادی وارفارین را می توان با تجویز تزریقی آهسته ویتامین K (فیتونادیون) معکوس کرد. اگر باید انعقاد سریعتر به حالت نزدیک به حالت عادی برگردد، می توان پلاسما داد.