Ear ( Culture & Sensitivity )
آزمایشی برای کشت و بررسی حساسیت باکتریهای موجود در نمونه گوش.
تشخیص عامل ایجاد کننده عفونت گوش خارجی یا میانی و کمک به درمان مؤثر التهاب گوش بیرونی مشابه عفونت پوست و بافت های نرم در سایر نقاط بدن است. التهاب حاد گوش بیرونی می تواند موضعی یا منتشر باشد. بیماری حاد موضعی به صورت تاول های چرکی (پوستول) یا کورک (فورنکول) بروز می نمایدو به طور معمول در اثر استافیلوکوکوس ارئوس ایجاد می گردد. باد سرخ (Erysipelas) ناشی از استرپتوکوک های گروه A نیز ممکن است مجرای گوش بیرونی و بافت های نرم گوش را درگیر نماید. عفونت حاد منتشر گوش خارجی ( بیماری گوش شناگران) در ارتباط با خیس خوردن و نرم شدن بافت گوش در اثر شنا کردن و یا زندگی در شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب می باشد. باسیل های گرم منفی به ویژه سودوموناس آئروژینوزا، در این خصوص نقش مهمی ایفا می کنند. التهاب وخیم گوش بیرونی، عفونتی نکروز دهنده است که به بافت های نرم، غضروف و استخوان های مجاور گوش گسترش می یابد. چنانچه عفونت پیشرفت کند به سیستم عصبی مرکزی یا عروق خونی راه یافته، امکان دارد به وضعیت مخاطره آمیزی بینجامد. به طور خاص سودوموناس آئروژینوزا و نیز باکتری های بی هوازی، بیشتر مشارکت می نمایند. برخی ویروس ها نظیر ویروس انفلوانزاA و واریسلا زوستر قادرند مجرای شنوایی خارجی، بافت نرم گوش یا پرده صماخ را آلوده کرده و ایجاد تاول های دردناکی نمایند. در کودکان که التهاب گوش میانی بیشترین شیوع را دارد، پنموکوک ها (33%)، هموفیلوس انفلوانزه (20%) و استرپتوکک های گروه A (8%) عوامل شایع در ایجاد چنین عفونت هایی محسوب می گردد. عفونت مزمن گوش میانی به طور عمده توسط فلور بی هوازی روی می دهد که مهم ترین آنها عبارتند از: گونه های پپتواسترپتوکوکوس، گروه باکتروئیدس فراجیلیس، پروتلا ملانینوجنیکا (باسیل گرم منفی بی هوازی، دارای رنگدانه) و سایر گونه های پرووتلا، پورفیروموناس، و فوزوباکتریوم نوکلئاتوم. بررسی مستقیم(Direct Smear) : مواد حاصل از آسپیراسیون گوش میانی یا ماستوئید، از نظر عوامل باکتریایی و قارچی به صورت مستقیم نیز مورد بررسی قرار می گیرند. بدین منظور از ترشحات چرکی اسمیر تهیه نموده و با رنگ آمیزی گرم به جستجوی مرفولوژی میکروارگانیسم های بیماریزا می پردازیم. رنگ آمیزی کالکوفلور سفید و یا PAS قادرند عناصر قارچی را نمایان سازند. رنگ آمیزی متنامین نقره کارایی بیشتری در تشخیص اکثر گونه های باکتریایی، قارچی و برخی انگل ها دارد. کشت: ترشحات گوش، در محیط های بلاد آگار، مک کانگی آگار و شکلات آگار کشت داده می شوند. برای نمونه هایی که به روش تخلیه مایع گوش میانی با سوزن به دست آمده اند و نیز بیمارانی که مبتلا به عفونت مزمن گوش میانی یا التهاب ماستوئید هستند، کشت بی هوازی باید در نظر گرفته شود. کشت بر روی محیط شکلات آگار برای جستجوی هموفیلوس آنفلوانزا جهت تشخیص التهاب گوش میانی کودکان حائز اهمیت است.
برای این آزمایش سوال متداولی ثبت نشده است.